de dieren

De dieren is een speels requiem voor uitstervende ecosystemen en een falend mensbeeld. De voorstelling neemt je mee naar de zoo, een performatieve ruimte waar dieren hun anders-zijn moeten opvoeren zodat de mens zichzelf kan bevestigen – door te kijken. De zoo betrekt bezoekers bij een historisch ritueel van een westerse ordening van de wereld. Je leert er “staren” naar wezens die exotisch zijn gemaakt door onze fantasieën over wilde en verre oorden. Maar in deze zoo zijn de grenzen vervaagd tussen wie mens is en wie dier. Hier is het onduidelijk wie (voor) wie performt.

“Animals are always the observed. The fact that they can observe us has lost all significance.” (John Berger, Why look at Animals?)


regie: Geert Belpaeme / dramaturgie: Bauke Lievens / spel: Greet Jacobs & Sophia Bauer / licht- en decorontwerp: Geert Vanoorlé / geluidsontwerp: Esther Venrooy / maskers: Viktor Leestmans / kostuum: Valerie Le Roy / techniek: Geeraard Respeel / artistiek advies: Mats Van Herreweghe

productie: l’hommmm / coproductie: Vooruit

met de steun van De Vlaamse Overheid, Cultuur Gent, Buda, De Grote Post & KAAP

filed under:

Please (don’t) let me be (mis)under-stood

Met Please (don’t) let me be (mis)understood bevraagt Geert Belpaeme de figuur van de clown. Hedendaagse clownerie wordt veelal gereduceerd tot een spel met versteende vormen en figuren met een bijpassende psychologie. Een typisch voorbeeld is de tragiek van de huilende clown, als melancholische fêtering van de falende mens. Nochtans is clownerie, net als het theater, een performatieve praktijk met een potentieel om bestaande verhoudingen in vraag te stellen.

Geert Belpaeme wil in Please (don’t) let me be (mis)understood terug naar de kern van clownerie. Het wordt een choreografische deconstructie van de figuur van de clown met de bedoeling opnieuw dit rijke potentieel te verkennen. Hij gebruikt clownerie om nieuwe definities te onderzoeken van wat het betekent om mens te zijn: hoe kunnen we een minder agressieve positie innemen ten midden van andere organismen, levende systemen, ecosystemen en objecten? 

Maar hoe onderzoek je dat in het theater, een plek die net gedefinieerd wordt door de menselijke blik? Hoe kun je niet-menselijke verhoudingen met een menselijk lichaam performen? Geert Belpaeme gelooft dat de clownspraktijk, met haar inherente openheid ten opzichte van ruimtes, objecten, relaties… net daar een opening in biedt.

Please (don’t) let me be misunderstood gaat in première begin 2023. Een eerste publieke toonmoment vindt plaats op 11 juni 2022 tijdens KIEM festival in De Grote Post in Oostende.

filed under:

leven op de onbalans

Wat is spelen en hoe verhoudt het zich tot onze authenticiteit als mens? Een spel veronderstelt immers een zekere rol die je speelt binnen een set van regels. Toneelspelen gaat nog een stapje verder omdat de blik van de kijker zich inschrijft in deze context, hem uit balans brengt, en zo een nieuwe ‘taal’ creëert.

Onder de werktitel Leven op de Onbalans werkt Geert Belpaeme aan een essay die vertrekt vanuit zijn pedagogische praktijk aan de opleiding drama van KASK School of Arts. Daar leert hij dramastudenten uit de eerste bachelor vanuit een reeks abstracte improvisatieoefeningen hoe ze hun aanwezigheid op scène kunnen vormgeven. Ze bekijken en bestuderen hoe hun aanwezigheid in een ruimte op verschillende manieren inhoud, betekenis of communicatie kan uitlokken. In Leven op de Onbalans benadert Geert spelen in de eerste plaats vanuit beweging. Dit om een essentie van podiumkunsten te onderzoeken, nog voor er een tekst, een personage, een choreografie, een concept of idee is. Of zoals Peter Brook het omschrijft aan het begin van The empty space: “I can take any empty space and call it a bare stage. A man walks across this empty space whilst someone else is watching him, and this is all that is needed for an act of theatre to be engaged.”

Leven op de Onbalans wordt gefinancieerd door het onderzoeksfonds van KASK School of Arts Gent.

Lees hier een voorpublicatie die verscheen in Etcetera in maart 2020

filed under:

Be a Bear – Podcast

In oktober 2020 ging De dieren in première, een voorstelling die je meeneemt naar de zoo, een plek waar mensen naar dieren kijken. Na de première ging de voorstelling in een gedwongen winterslaap. Maar een voorstelling is een levend organisme, dat blijft verder groeien, ook als ze niet gespeeld of gezien wordt. Be a Bear is de koortsdroom van een voorstelling in winterslaap.


Be a Bear is een Podcast van Geert Belpaeme en Esther Venrooy.

filed under: